Uči me, majko, karaj me
Lirski dijalog sina i majke o ljubavi prema devojci
Како да земам Лилјана!
Лилјана моме убаво,
Лилјана тенка, висока,
Лилјана бела црвена,
Лилјана ситна јаболка!
Како да земеш Лилјана:
Повикај ја на гости дома,
Стави ѝ стомна со вино,
Па нека пие Лилјана,
Сама ќе ти се предаде!
Со вино да ја опијам,
Оти е Лиле паметна,
И од далеку ме гледа!
Купи ѝ ѓердан од злато,
Па ќе ти дојде Лилјана,
На твоите бели гради!
Istorijski i muzikološki kontekst
Македонската староградска песна „Учи ме, мајко, карај ме“ спаѓа меѓу најпопуларните и најшармантните лирски творби на балканскиот простор. Текстот и мелодијата се потпираат на автохтон народен предложок кој композиторски и интерпретаторски го овековечи Александар Сариевски. Песната носи динамичен дијалог меѓу вљубениот син и неговата мајка: синот бара совет како да го освои срцето на убавата Лилјана, чиј портрет е насликан со најчисти народни слики (тенка и висока става, бело-црвено лице и руменило на ситно јаболко). Мајчините шеговити и практични совети за виното и златните ѓердани создаваат исклучително топол, семеен и чаршиски хумор.
Во музичко-ритмички поглед, песната е вистинско ремек-дело на македонскиот асиметричен такт, компонирана во препознатлив седумоосмински ритам (7/8, поделен како 3+2+2). Овој ритам диктира лесен, разигран танцов чекор кој мами на игра и песна. Мелодијата е светла, дурска и певлива, со мајсторски чалгиски украси на виолината и кларинетот што ја доловуваат атмосферата на старите скопски и битолски сокаци.
Песната стекна регионална и светска слава благодарение на изведбите на Александар Сариевски, Тоше Проески, како и на култната инструментална верзија на Влатко Стефановски и Мирослав Тадиќ. Таа останува вечен симбол на младешката љубовна игра и генијалноста на македонската ритмичка традиција.