A što ćemo ljubav kriti

Pesma „A što ćemo ljubav kriti“ predstavlja fascinantan primer dodira i prožimanja starogradske građanske lirike i tradicionalnog gradskog sevdaha. Zabeležena u brojnim varošima Srbije i Bosne i Hercegovine krajem devetnaestog i početkom dvadesetog veka, pesma nosi neposrednu, prkosnu i vedru ljubavnu poruku mlade devojke koja odbacuje patrijarhalne stege i konvencije skrivanja emocija. U njoj se spajaju varoška čežnja za slobodom izbora i orijentalni senzibilitet koji ljubav doživljava kao sudbinsku neminovnost („kad ja moram tvoja biti“).

U muzičko-morfološkom smislu, pesma je građena na spevnom dvočetvrtinskom ritmu sa elementima orijentalnog hidžaz melosa prilagođenog gradskom harmonijskom sistemu. Napev poseduje izuzetnu melodijsku elastičnost: može se izvoditi kao spora, elegična sevdalinka sa bogatim melizmima, ali i kao temperamentna varoška poskočica uz pratnju narodnog ili tamburaškog orkestra. Ova dvostruka priroda omogućila joj je ravnopravan život kako u skadarlijskim kafanama, tako i na festivalima sevdaha i radijskim programima širom nekadašnje Jugoslavije.

Kultne interpretacije ove pesme ostvarile su legendarne vokalne umetnice: Silvana Armenulić, Danica Obrenić, Nada Mamula i Sofka Nikolić. Svaka od njih unela je specifičan kolorit – Silvana dramatični dert, Danica Obrenić salonsku vokalnu preciznost, a Sofka arhaičnu energiju predratne kafane. Pesma do danas ostaje neprevaziđeni simbol ženske emotivne hrabrosti i melodijskog šarma zajedničke balkanske gradske baštine.