Ne klepeći nanulama
Najveći moderni biser komponovane sevdalinke, prihvaćen kao klasik
I ne klepeći nanulama,
Kad silaziš sa čardaka,
U to kasno doba!
Moju staru majku,
Jer je majka bolesna,
Pusti je da spi!
Niz te basamake,
Da te niko ne začuje,
U te sate lake.
U te meke dušeke,
Da ljubimo usne medne,
Do zore i sunca!
Istorijski i muzikološki kontekst
Pesma „Ne klepeći nanulama“ predstavlja jedno od najpopularnijih autorskih dela novije bosanskohercegovačke gradske muzike, koje je steklo status narodnog klasika. Stihove je napisao Ibrahim Dedić, dok je nezaboravnu melodiju komponovao Husein Kurtagić, slepi kompozitor i harmonikaš izuzetnog muzičkog talenta. Karakterističan zvuk drvenih nanula koje klepeću po drvenim basamacima (stepenicama) čardaka u gluvo doba noći zvučni je signal tajnog ljubavnog sastanka, ali i opasnosti da se probudi bolesna majka i razotkrije ašikovanje.
Muzikološki posmatrano, pesma je oblikovana u prefinjenom dvočetvrtinskom ritmu balade sa elementima tradicionalnog sevdaha i salonske romanse. Melodijska linija je izrazito elegantna, topla i pamtljiva, sa mekim melodijskim uzletima koji dočaravaju uzbuđenje noćnog susreta i nežnu brigu za majčin san. Kurtagićev aranžman stavlja u prvi plan topli ton harmonike i diskretne perkusije koje asociraju na tihe korake na stepeništu.
Definitivnu, antologijsku vokalnu interpretaciju ostvario je Nedžad Salković, kome je ova pesma postala lična karta i donela titulu „princa sevdaha“. Salkovićeva besprekorna dikcija, otmenost i vokalna mekoća načinili su od ove numere jugoslovenski mega-hit koji je prodat u milionskim tiražima. Pesma ostaje najlepši primer autorske gradske pesme druge polovine dvadesetog veka koja je u potpunosti osvojila dušu naroda.