U tem Somboru

Pesma „U tem Somboru“ predstavlja nezvaničnu himnu grada Sombora i jedan od najprepoznatljivijih toponimskih stubova vojvođanskog tamburaškog repertoara. Nastala u multietničkom varoškom miljeu Bačke krajem devetnaestog veka, ova kompozicija odslikava specifičan mentalitet panonskog čoveka, hedonistički kult kafane, vina i tambure, ali i naročiti lokalni ponos varoši koja je u to doba bila administrativno, privredno i kulturno središte Bačko-bodroške županije. Karakteristična dijalekatska upotreba zamenice „tem“ (umesto standardnog „tom“) čuva autentični govor starih somborskih bunjevačkih i srpskih građanskih porodica.

Muzička struktura pesme odlikuje se poletnim, umereno brzim dvočetvrtinskim ritmom koji kombinuje elemente panonskog čardaša i vojvođanske varoške poskočice. Za razliku od melanholičnih jesenjih romansi, „U tem Somboru“ donosi vedar, svetli durski tonalitet sa pamtljivom, sinkopiranom melodijskom linijom koja je idealno prilagođena polifonom zvuku tamburaškog orkestra. Karakteristični basprimski pasaži i podrška begeša stvaraju utisak neprekidnog toka fijakerske vožnje somborskim drvoredima bođoša. Etnomuzikolog Sava Vukosavljev zabeležio je više varijanti ove melodije u arhivima Matice srpske, naglašavajući njenu ulogu u oblikovanju varoškog identiteta Vojvodine.

Najveću popularnost i definitivan stilski oblik pesmi je doneo Zvonko Bogdan, uz legendarni Tamburaški orkestar Radio-televizije Novi Sad pod upravom Janike Balaža. U njihovom izvođenju, pesma nije samo vesela kafanska napitnica, već briljantna demonstracija virtuoznog tamburaštva i posveta građanskoj tradiciji severa Bačke, čuvajući uspomenu na vreme kada se varoški život merio širinom sokaka i lepotom noćnih serenada.