Čudna jada od Mostara grada
Legenda o Biseri i mostarskim sokacima pod čempresima
Sve od lani pa do ovog dana,
Bol boluje Biba Alagića,
Bol boluje, nikom ne kazuje!
K njoj dolazi, tiho progovara:
„Bibo, kćeri, šta te u snu mori,
Koji jada tvoje srce gori?”
Za Alijom što na konju šeće,
Ako meni Alija ne dođe,
Moja mladost u mezar otići će!”
Ozdravi mu Biba Alagića,
Zapjevaše mostarski svirači:
„Nema grada do Mostara grada!”
Istorijski i muzikološki kontekst
Mostarska sevdalinka „Čudna jada od Mostara grada“ jedno je od najuzbudljivijih i najautentičnijih muzičkih svedočanstava o snazi sevdaha u gradu na Neretvi. Mostar je kroz vekove bio poznat po izuzetno strasnim, gotovo grozničavim ljubavnim dramama, gde je reč „jad“ označavala tešku ljubavnu muku koja prerasta u stvarnu fizičku bolest. Biba Alagića, kćerka ugledne porodice, boluje jer pati za Alijom koji ponosno šeće na konju mostarskom kaldrmom; njen spas ne leži u travama i lekarima, već u ostvarenju ljubavnog susreta.
Muzikološka građa pesme odlikuje se dramatičnim, odmerenim tempom sa izraženom sevdalijskom ritmikom. Lestvica je obojena orijentalnim hidžaz tonovima sa naglašenom prekomernom sekundom, što pesmi daje prepoznatljiv mostarski kolorit – spoj vrelih letnjih žega, kamena i hladne vode Neretve. Vokalna interpretacija podrazumeva prelaz iz prigušenog pripovedanja u snažne, visoke tonove kada Biba priznaje uzrok svoje patnje.
Pesmu su do antologijskih vrhunaca uzdigli Himzo Polovina, Safet Isović i Beba Selimović, dok ju je u modernim vremenima u etno-džez maniru oživeo Mostar Sevdah Reunion. Njena poruka o isceliteljskoj moći ljubavi čini je trajnim simbolom Mostara i njegove bogate kulturne baštine.